Touch Of Evil                                

نویسنده و کارگردان: اورسن ولز

فیلمبردار: راسل متی. موسیقی: هنری منسینی.

بازیگران: ولز،چارلتون هستون، جانت لی، مارلنه دیتریش،آکیم تامیرف،جوزف کالیا، ری کالینز،جوآنامور،ویکتورمیلان،جوزف کاتن.

سیاه و سفید/108 دقیقه.

اورسن ولز، نشانی از شر،  را از روی رمان  (نشان شر)   نوشته   ویت مسترسن

(ولز،این رمان را هیچ وقت نخوانده است!) ساخته است. فیلم با یک پلان شاهکار و قابل تحسین ، نمای یک برداشتی، حاصل از حرکات طولانی دوربین (حدودا 5 دقیقه) شروع می شود. (باید دید) پس از این پلان است که شاهد ماجرایی هستیم که در یک دنیای مسموم،غیر طبیعی و رازآلود شکل می گیرد. دنیایی که پر از سایه هاست و فضایی اشباح گونه دارد. آدم هایی که در محیطی نامشخص و دلهره آور می لولند. نشانی از شر ، مانند فیلم های قبلی ولز، از تکنیک های منحصر به فرد و مایه های محبوب استاد بهره می گیرد؛ صحنه (ضبط صوت) که در پایان فیلم به کار می رود مهر تائیدی بر این حرف است که نشان از نبوغ استاد دارد، (این همه قدرت و دید سینمایی باورنکردنی است).

فیلمبرداری فیلم عالی است و بازی ها همگی بی نقص هستند، خصوصا اورسن ولز که در نقش یک کاراگاه فرصت طلب و در هیئتی غیر انسانی تا پایان فیلم همه را زیر سایه خود قرار می دهد.

***

" مطلبی که در پایین آمده، خلاصه مقاله ای ایست که در مرداد 1339 در باره نشانی از شر در مجله ای به چاپ رسیده است "

«عمق زمینه» پس از همشهری کین فراوان مورد استفاده قرار گرفت و امروزه فیلمی وجود ندارد که در آن، صحنه هائی بر این اساس برداشته نشده باشد. معهذا ما اینک نشانی از شر را می بینیم و خیلی زود توجهمان به استفاده وافر از این شیوه بیان سینمایی جلب میشود. حقیقت آنکه در تهیه این فیلم ولز به شیوه فنی متهورانه ای عمل کرده و برای برداشت اکثریت قریب به الاتفاق صحنه های این فیلم ذره بینی دارای زاویه بسیار باز (ذره بین 5/18 میلیمتری) بکار برده. خاصیت ذربین های دارای زاویه باز (واید انگل) آنست که در نمایش بعد و عمق غلو می کنند. به بیانی، نزدیک را نزدیکتر و دور را دورتر نشان میدهند و حرکات در جهت دوربین را بالنتیجه تشدید می نمایند، به سرعت ظاهری آنها میافزایند و بطور خلاصه تصویر را «دفرمه» میکنند و «دفرماسیون» یا «نقص شکلی» در تصویری وجود دارد که پرسپکتیو آن با پرسپکتیو حاصله از دید انسان تفاوت داشته باشد.

ولز روزی گفت:" من برای ایفای رل سلاطین ساخته شده ام". پرسوناژ کاراگاهی این فیلم نمی تواند مظهر قلدری، یکرائی و بطور خلاصه پلیدی شمرده شود، بلکه احتمالا مظهر... کمال انسانی است! کاراگاه کویینلن مردی است که با زیرکی و ذکاوت، خود را بر جامعه اش تحمیل می کند و از اطرافیانش برتر و بالاتر شمرده می شود و چنین به نظر می رسد که از نظر ولز ، این کافی است. بعبارتی همشهری کین «کینگ لیر» است و کینگ لیر ، «اتللو» و اتللو، «مسیو آرکادین»، و مسیو آرکادین «مکبث» و مکبث «کاراگاه کویینلن» و ما در پشت همه این سیماها، سیمایی را می بینیم که بیش از آنکه فیلمساز باشد، بیش از آنکه هنرمند تئاتر باشد، بیش از آنکه خلاق باشد، مرد است.

امثال نشانی از شر خیلی کم ساخته می شوند چرا که امثال اورسن ولز خیلی کم در سینما وجود دارد. قطعاتی از این فیلم مسلما در تاریخ سینما بیادگار خواهد ماند و از آن جمله است اولین پلان فیلم و آن صحنه، جانت لی در اتاق هتل، و خصوصا ضبط صوتی که در پایان فیلم بکار می رود. همگی قابل تحسین هستند.

ابتدا قرار بود اورسن ولز فقط هنرپیشه فیلم باشد اما چارلتن هستون  و جانت لی که از دوستان صمیمی ولز هستند به یونیورسال گفتند در صورتی حاضرند در این فیلم بازی کنند که کارگردانی آن را وی بعهده بگیرد. دو هنرپیشه بزرگ و قدیمی، مارلنه دیتریش و آکیم تامیرف، نقشهای خود را بدون دریافت دستمزد و فقط از نظر ارادت به اورسن ولز ایفا کردند. همه آنها بازیهای فراموش نشدنی ایفا می دهند. برایشان درود باد.