|
بازداشتگاه 17
1953 – بیلی وایلدر
فیلمنامه: ادوین بلوم و بیلی وایلدر، برمبنای نمایشنامه ای از، دانلد بوان و ادموند ترچینسکی.
«بازیگران: ویلیام هولدن ، دان تیلر، اوتو پرمینجر، رابرت استراس ...»
جنگ جهانی دوم. سفتن (هولدن) در بازداشتگاه شماره 17 اسیران جنگی زندانی است. سهل انگاری و دوز و کلک «سفتن» زندگی در اردوگاه را برای خودش قابل تحمل کرده ، اما مایه رنجش و خشم زندانیان دیگر شده است. وقتی دو تن از زندانیان در حین فرار کشته می شوند، آمریکایی ها به «سفتن» مظنون می شوند و می پندارند او خبرچین نازی هاست. اما با ورود یک زندانی جدید (تیلر)،زندانیان به واقعیت های تازه ای پی می برند.
# از دیالوگ های فیلم #
هر روز ساعت 6 ، اپل داشتیم... یعنی همون حضور و غیاب ، هر آسایشگاه یه مامور عذاب مخصوص به خودش رو داشت. مال ما «سپاستین شولتز» بود... یوهان سپاستین شولتز ... می دونم خیلی وقت پیش ها آلمانی ها یه موسیقی دان داشتن که اسمش «یوهان سپاستین باخ» بود، اما یه چیزی رو بهتون بگم، «شولتز» موسیقی دان نبود! اون خوک بود. یه خوک تمام عیار.
در این اثر سیاه کلاسیک ، وایلدر، استادانه و به طرز چشم گیری، درام را با کمدی در هم می آمیزد تا زندگی یکنواخت و پر از اندوه زندانیان جنگی را تصویر کند. سربازان اسیر در بازداشتگاه شماره 17 بسیار واقعی وخسته از جنگ دیده می شوند که فقط می کوشند زنده بمانند.نقطه قوت فیلم، بازی فوق العاده هولدن و نقش آفرینی پرمینجر در نقش فرمانده بازداشتگاه است.
.............................................................................................................
هر ماه یک عکس در «بی خوابی»
یادگارهای تاریخ سینما عکس ماه
یک تصویر: جیمز کاگنی
|
