تبليغاتX
بی خوابی

 

تاجرونیزی

The merchant of Venice

کارگردان: مایکل رادفورد. فیلمنامه: مایکل رادفورد- بر اساس نمایش نامه ای به

همین نام از ویلیام شکسپیر. مدیر فیلمبرداری:بنوا دلوم. موسیقی: جوسلین پوک.

 

بازیگران: آل پاچینو(شایلاک)- جرمی آیرونز(آنتونیو)- جوزف فاینز(باسانیو)

لین کالینز(پورشا)- زلیخا رابینسون(جسیکا)- کریس مارشال(گراسیانو).

محصول2004 آمریکا- 138 دقیقه.

ونیز- قرن شانزدهم. در دوران اقتدار اشرافزادگان مسیحی- آنتونیو تصمیم می گیردبرای

کمک به دوست صمیمی اش باسانیو مبلغی- سه هزار سکه- از یک ربا خواریهودی به

نام شایلاک قرض کند تا دوستش بتواند به وصال پورشای زیبا برسد. اما شایلاک در –

ازای پرداخت این پول شرط عجیبی می گذارد- مبنی بر اینکه اگر نتواند قرض خود را

به موقع بپردازد- باید در مقابل تکه ای از گوشت تنش را بدهد. آنتونیو می پذیرد اما –

ورشکستگی اش که در پی از بین رفتن کشتی تجاری اش اتفاق می افتد- موجب ناتوانی

او در پرداخت این قرض می شود و... (بایددید)

درباره فیلم:

تاجرونیزی  یکی از مشهورترین نمایش نامه های شکسپیراست که مدام روی صحنه می رود- وفیلم مایکل رادفورد هم ظاهرا اولین نسخه انگلیسی زبان است که برای نمایش –

عمومی درسینما ونه تلویزیون ساخته شده.زیرا اولین نسخه سینمایی آن در نخستین سال

های پیدایش سینما در آمریکا وانگلستان ساخته شده است که همگی صامت بوده اند.

رادفورد بادیدگاه سنتی اش مشکل تعصب وکینه توزی دیرین میان ادیان رابه شکل تاثیر

گذاری به نمایش می گذارد. صحنه های ونیز حالتی آشوب زده ومتلاطم دارند- درحالی

که فضای بیرونی شهرواطراف خانه پورشا شادتر وآرام تر است.صحنه های خارج از-

ونیزبا آن پس زمینه زمستانی ومه آلود خاکستری شبیه همان چیزی است که در(حالانگاه

کن) (نیکلاس روگ می بینیم) وصحنه های داخلی که با نورشمع ها روشن شده اند. با-

نمایش چهره های درخشان در پس زمینه های تاریک- سایه روشنهای نقاشی های (کارا

واجو) راتداعی می کند وبه نظر می رسد که این مساله تعمدی بوده زیرا کاراواجواز –

نقاشان معاصر شکسپیر بوده است. این تضاد در بیشتر صحنه های فیلم به چشم میخورد

مانند صحنه های بلمونت که درویلایی دل انگیزوزیبادرجزیره ای واقع دریک دریاچه

فیلمبرداری شده ودرست برخلاف فضای تیره ومه آلود ونیز- زیر نور خورشید وماه می

درخشد. ساختن تاجرونیزی برای کارگردان وستاره فیلم- آل پاچینوامتیازی محسوب می

شود. هیچ کدام از نقش های آل پاچینو اهمیت وجذابیت به یادماندنی هنرنمائیش در دو

قسمت اول پدرخوانده را ندارد وحتی فیلم بوی خوش زن راکه برای او اسکار را به –

ارمغان آورد یا سومین قسمت پدرخوانده نیز نتوانست آن موفقیت رانیزتکرار کند. اما –

تاجرونیزی می تواند  پس از آن دو فیلم قرار گیرد.

در هر حال  تاجر ونیزی  مایکل رادفورد یکی از بهترین اقتباس های شکسپیری در

سالهای اخیر است که با نگاهی هوشمندانه ومتفکرانه به ادبیات پیچیده آن زمان و

فیلمبرداری عالی وموسیقی جذاب- البته به کار گیری ستاره هایی کاردان وشایسته تبدیل

به اثری جذاب و به یادماندنی شده که قطعا در این گونه از فیلم سازی حرفهای زیادی

برای گفتن دارد.

 

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم خرداد 1385ساعت 19:53 توسط سرپیکو |