تبليغاتX
بی خوابی

جنون و جانی های روانی مهم سینما

انتخاب این جانی های روانی از بین صدها نمونه کار آسانی نیست- همه قاتلان بدون

چهره – که حالتی ماشینی دارند از این صورت حذف شده اند.

 

فرانسیس بگبی:(رابرت کارلایل در قطاربازی)

فلسفه شخصی: (من از آن آدمهایی نیستم که دوست دارند دنبال دردسربگردند)

(که البته هست...)

شگرد:(یک مشت ناگهانی به زیرشکم- یاکوبیدن یک لیوان(پر)به صورت –

زدن ضربه های خطرناک به سر- یا ضربه ای با چاقوی ضامن دارهمیشه آماده)

 

نورمن بیتس(آنتونی پرکینزدرروانی)

فلسفه شخصی: (بهترین دوست یک انسان مادر اوست)

شگرد:(استفاده از استرکینن یا چاقوی آشپزخانه- مخفی کردن اجساد در باتلاق

پشت متل)

 

فرانک بوث:(دنیس هوپر در مخمل آبی)

فلسفه شخصی: (من تورا مستقیم به جهنم می فرستم- حرام زاده!)

شگرد:(فرانک با سیلاب کلمات زشت وناسزا گرم می شود- بعد چرندیات –

نامفهومی سرهم می کند- اودوست دارد قبل ازکتک زدن قربانیان راتاسرحد

مرگ بیازارد- به همین دلیل خود را با رژلب رنگی می کند)

 

تامی دوویتو:(جوپشی در رفقای خوب)

فلسفه شخصی:(چی چی من خنده داره لعنتی؟)

شگرد:(غیرقابل پیش بینی- زدن یخ شکن به پشت گردن- شلیک مرگبارگلوله

حمله با چاقو- کوبیدن بطری بر سر)

 

جان رایدر:(روتگر هائر)

: فلسفه شخصی:(من چه می خواهم؟می خواهم که تو جلویم را the hitcher

را بگیری.

شگرد:(اتو استاپ زدن- پنهان کردن انگشتان قربانیان در میان سیبزمینی های

سرخ کرده- کشیدن بدن دختران بخت برگشته با ماشین- ملوچ ملوچ کنان با

قربانیان صحبت کردن- همیشه آماده عطسه کردن است)

 

هانیبال لکتر:( آنتونی هاپکینزدرسکوت بره ها)

فلسفه شخصی:(بی نزاکتی بدون چون وچرا درنظرمن زشت است)

شگرد:( آدمها را می پزد وبه دوستان تعارف می کند- می تواند به نیروی کلام

هم آدم بکشد- با چوبدستی وگرزهم خوب کار می کند)

 

فرانک وایت:(کریستفرواکن در سلطان نیویورک)

فلسفه شخصی:( تا به حال کسی را نکشته ام که سزاوار مرگ نباشد)

شگرد:( در کار معتقد به (یا قبول کن یا برو) اعتقاد به بروچاره ای جز قتل

برایش باقی نمی گذارد) دوش گرفتن او راتاسرحد جنون می کشاند)

 

جان دو:(کوین اسپیسی در هفت)

فلسفه شخصی:( ما چه عروسکهای خیمه شب بازی مضحکی هستیم- درچه

صحنه کوچکی می رقصیم- ما چقدر مسخره ایم.)

شگرد:( اعدام های سمبولیک بسیار دقیق ومخوف برای یادآوری بعضی –

قوانین مکاتب قدیمی دنیا)

 

مکس کدی:( رابرت دنیرو در تنگه وحشت)

فلسفه شخصی:( تو یاد می گیری که از دست دادن یعنی هیچی)

شگرد:( بلندخندیدن به فیلمهای جان ریتر- پول بستنی و صبحانه دیگران را

حساب کردن- البته او زنان زیادی را هتک حرمت کرده وسگ ها را مسموم

کرده است- قاتلی است بدون احساس ندامت.)

 

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1385ساعت 19:59 توسط سرپیکو |