آوانگارد Avant-garde
پیشرو بودن و تجربه گرایی در هنر بطوریکه اثر خلاف و خارج از جریان رایج و قابل فهم و تمتع روز باشد ومعیارهای رایج عامه پسند مخصوصا هنر مصرفی و تجاری ، نتواند آنرا بپسندد و هضم وفهم کند. در سینما این اصطلاح مخصوصا به تجربه گرایی اطلاق می شود که در فاصله سالهای 1918 تا 1930 در فرانسه و آلمان فعالیت داشتند وبعد شامل سایر نورپردازان به طور کلی در هر زمانی می گردد.
سینمای پیشرو فرانسه به مقدار زیاد مدیون مکتب نقاشی امپرسیونیستی بود. «آبل گانس» A.Gance ، «ژرمن دولاک» Gevmaine Dulac ، «ژان اپستاین» j. Epestein، «مارسل لربیه» M.L herbier، «ژان رنوار» j. Renoir ، «آلبرتو کاوالانتی» A. Cavalacanti، و «ژان گره میون» j. Gremilion از مباشران اصلی این جنبش در سینمای فرانسه بودند. از 1925 تا 1930 «هانری شومت» ، «گره میون» ، «مارسل دوشان» ، «دولاک» ، «فرمان لژه» و «اوژن دسلاو» سینمای خالص Cinema pur ، را پایه گذاری کردند . در همین ایام شاعران و نقاشان و نویسندگان و سایر هنرمندان سورئالیست که خصایص هنر سینما را با مفاهیم و افکار سورآلیستی متناسب می دیدند به این هنر روی آوردند. از آن جمله اند: «من ری» ، «رنه کلر»، «دولاک» ، «ژاک پره ور» ، «ژان کوکتو» ، «سالوادور دالی» ، «لوئیس بونوئل» ، «ژان ویگو» ، ... در روسیه بعد از انقلاب «کوزیتسیف» ، «کولشف» ، «ورتوف» ، «آیزنشتاین» ، در آلمان: «اسکار فیشینگر» ، در انگلستان: «لن لای» ، در آمریکا:«پل فیوس»،«روبر فلوره» ، «لوئیس جکویز» ، «رالف استاینر» ، «مایاد برن» و «کنت انگر» به حیطه سینماگران پیشرو تعلق دارند... از فیلمسازان نسل بعدی: «ژان لوک گدار» ، «ژان لویی استراپ» ، «کریس مارکر» ، را جزو فیلمسازان پیشرو قلمداد می کنند.
..............................................................................................................
Julia
