سلام به همه دوستان

راستش طی هفته های گذشته زیاد خونه نبودم! همش این ورو اون ور بودم. تو سفر بودم و سخت گرفتار و دنبال کار وبار. اما این دلیل نشد که فیلم نبینم/ کلی فیلم دیدم و چون فرصت لازم برای نوشتن مطلب نداشتم فقط به معرفی فیلم ها بسنده می کنم! تو چند هفته گذشته کارهای خوبی که دیدم ۲ فیلم از وودی آلن بود (خواب آلود و بازگشت شوهران)/ ۲ فیلم از لوئیس بونوئل (بول دوژور و تریستینا)/ همه چیز درباره ایو (منکیه ویچ) / معجزه در زندگی (امیر کاستاریکا) / زودیاک (دیوید فینچر: که به نظر من در حال حاظر بهترین کارگردان سینمای آمریکاست!)/ یک مجموعه فیلم کوتاه به اسم (استخدام) به سفارش کمپانی بی ام و که توسط جمعی از فیلمسازان مشهور دنیا مانند: جان وو/ جان فرانکن هایمر/ گای ریچی/ تونی اسکات/ ایناریتو / ون کار وای و... ساخته شده است! ارزش یک بار دیدن را دارد. فیلمی از پیر پائولو پازولینی (حکایات کانتربری) که ذهنم رو بهم ریخت! و بالاخره ۲ فیلم از اینگمار برگمان فقید ( فانی و الکساندر / فریادها و نجواها) ... این از معرفی فیلم ها.

و  اینکه در هفته ای که گذشت در یک کارگاه فیلمسازی که حوزه هنری شهرمون با حضور مهرداد اسکویی برپا کرده بود شرکت کردم. تجربه خوبی بود/ چیزهای زیادی یاد گرفتم. چند تا فیلم مستند شاهکار دیدم. و یک فیلم مستند هم از ساخته های خود مهرداد اسکویی (روزهای بی تقویم) هم پخش شد که واقعا لذت بردم از دیدنش و برام خیلی جالب بود. الان هم شیفته سینمای مستند شدم و سعی میکنم از این به بعد کارهای مستند بیشتری ببینم.

 و خبر آخر اینکه/ یک فیلم کوتاه ۸ دقیقه ای ساختم به اسم (رویای مرد مرده) که زیاد بد نشده! به چند تا از دوستان سینمایی نشون دادم و هی نمره قبولی گرفته! حالا...

خوب دیگه برید خونه هاتون. یادتون نره کمربندهای ایمنی رو ببندید. حتی اگه صندلی عقب نشستید! برید دیگه! فعلا بای. دوستون دارم.

"نگاهی کوتاه به یک فیلم"

                                            مردی با دوربین فیلمبرداری

مردی با دوربین فیلمبرداری محصول سال ۱۹۲۹/ به نویسندگی وکارگردانی دیگا ورتوف است که با استادی  حقایق را در حکومت آن دوره شوروی به تصویر می کشد.

در این فیلم صامت و مستند/ همه چیز دیده می شود. تجربه ها/عمل ها/ پدیده های طبیعی و...

مردی با دوربین فیلمبرداری پر از صحنه های شیرین با تدوینی بسیار عالی است.

مردی با دوربین فیلمبرداری در میان شهر می گردد و توهم را بر واقعیت تحمیل می کند.

             ای کاش این در لعنتی هیچ وقت بسته نمی شد!!!                                        

            کسی هست  بدونه ایتان ادواردز کجا رفته ؟

1953 – بیلی وایلدر

فیلمنامه: ادوین بلوم و بیلی وایلدر، برمبنای نمایشنامه ای از، دانلد بوان و ادموند ترچینسکی.

«بازیگران: ویلیام هولدن ، دان تیلر، اوتو پرمینجر، رابرت استراس ...»

جنگ جهانی دوم. سفتن (هولدن) در بازداشتگاه شماره 17 اسیران جنگی زندانی است. سهل انگاری و دوز و کلک «سفتن» زندگی در اردوگاه را برای خودش قابل تحمل کرده ، اما مایه رنجش و خشم زندانیان دیگر شده است. وقتی دو تن از زندانیان در حین فرار کشته می شوند، آمریکایی ها به «سفتن» مظنون می شوند و می پندارند او خبرچین نازی هاست. اما با ورود یک زندانی جدید (تیلر)،زندانیان به واقعیت های تازه ای پی می برند.                                                                      

# از دیالوگ های فیلم #

هر روز ساعت 6 ، اپل داشتیم... یعنی همون حضور و غیاب ، هر آسایشگاه یه مامور عذاب مخصوص به خودش رو داشت. مال ما «سپاستین شولتز» بود... یوهان سپاستین شولتز ... می دونم خیلی وقت پیش ها آلمانی ها یه موسیقی دان داشتن که اسمش «یوهان سپاستین باخ» بود، اما یه چیزی رو بهتون بگم، «شولتز» موسیقی دان نبود! اون خوک بود. یه خوک تمام عیار.

در این اثر سیاه کلاسیک ، وایلدر، استادانه و به طرز چشم گیری، درام را با کمدی در هم می آمیزد تا زندگی یکنواخت و پر از اندوه زندانیان جنگی را تصویر کند. سربازان اسیر در بازداشتگاه شماره 17 بسیار واقعی وخسته از جنگ دیده می شوند که فقط می کوشند زنده بمانند.نقطه قوت فیلم، بازی فوق العاده هولدن و نقش آفرینی پرمینجر در نقش فرمانده بازداشتگاه است.

............................................................................................................. 

                هر ماه یک عکس در «بی خوابی»

      یادگارهای تاریخ سینما                      عکس ماه                                       

                       یک تصویر: جیمز کاگنی